امروزه می توان ساختارهای سنتی سلسله مراتبی را کنار گذاشت و ساختار را حول فرآیندها و جریان های کار طرح ریزی نمود. در نتیجه سلسله مراتب عمودی اختیارات به افقی تغییر می سازد و کارهای مدیریت به سطوح پایین تر داده می گردد و با توجّه به نوع فرآیند، تیم های خودمدار تشکیل می گردند. اعضای تیم، تخصص ها و مهارت های گوناگون دارند.فرآیند نیز بر اساس نیاز مشتریان شکل می گیرند. واکنش سریع به نیازهای محیط، اخذ سریع تصمیمات،رفع موانع بین دوایر سازمانی ، کاهش هزینه سربار اداری و بهتر بودن روحیه کارکنان از مزایای این نوع ساختار می باشد. دشوار بودن بهره گیری از آن در سازمان های بزرگ ، سخت بودن تغییر ساختارهای کنونی به افقی ، حساسیت بالا، وقت گیر بودن فرآیند تغییر ساختارها به  شکل افقی و نیاز به انجام تجزیه و تحلیل های فرآیندی از نقاط ضعف آن می باشد.(همان منبع:ص53)

ز- ساختار سازمانی شبکه ای

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

سازمان های مستقلی هستند که هر یک وظایفی زیرا تولید،بازاریابی و طراحی محصول را به عهده دارند. کارگزار یا یک مرکز هماهنگی هست که این گروه ها را با یکدیگر منطبق ساخته و در جهت اهداف تعیین شده بسیج می کند.سازو کار های بازار، اجزای شبکه ها را با یکدیگر منطبق می سازد.سیستم های اطلاعاتی با اطلاعات شفاف، اجزای شبکه را متناسب می سازند.در این ساختار، تمرکز بر اموری می باشد که سازمان مهارت دارد و بقیه فعّالیت ها به افراد یا شرکت ها واگذار می گردد که از طریق دفاتر مرکزی سازمان متناسب می شوند. بستن قرارداد و ارتباطات الکترونیکی از ویژگی های این طرح سازمانی می باشد،نبود هزینه های سربار اداری و امکان بهره گیری از متخصصان در نواحی گوناگون از نقاط قوت این ساختار می باشد.کاهش وفاداری اعضا و نبود فرهنگ منسجم نیز از نقاط ضعف این ساختار می باشد. (مجیدی و دیگران ،1390:ص12)

ط- ساختار سازمانی ستاره ای

این ساختارها متناسب با شرکت ها و سازمان هایی می باشد که دارای محصولات متنوع و بازارهای مستقلی هستند.در این سازمان ها، مؤسسه مرکزی با گروه ها یا مراکز کوچک پایین دستی پیمان هایی می سازند تا بدین وسیله با دانش،مهارت ها و منابع محوری خود از این مراکز کوچک طرفداری کرده و هریک از این مراکز در بازارهای خود  نوآوری و کارآفرینی داشته باشند و ممکن می باشد این مراکز کوچک نیز به نوبه خود ضمن دستیابی به شایستگی محوری ، پاره ای از امور را به دیگران واگذار کنند. این سازمان ها با  توجّه به قابلیت های محوری خود اگر در بازار با فرصت هایی روبرو گردند برای بهره برداری از آن ها شرکت جدیدی تأسیس و بخشی از سهام آن را مالک  می شوند. پس سازمان های ستاره ای شکل، بهترین عملکرد و اثربخشی را با بهره گیری از راهبرد تأمین منابع از خارج سازمان می توانند داشته باشند. البته مرکزیت این سازمان ها دارای شایستگی های محوری  بوده و گره ها یا مراکز کوچک تر کسب و کارهای موقتی در بازارهای مختلف هستند.(همان

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد