شاخصهای تامین کننده از زوایای مختلفی قابل مطالعه می باشد که عبارتند از: قدرت مالی، راه حل مدیریتی، جهانی سازی، توانایی تکنیکی، منابع و نهایتا سیستمهای کیفیت.

مالی: سازمان بایستی شناخت مالی مناسبی از تامین کنندگان داشته باشد. قدرت مالی شاخص مناسبی برای تحقق این امر می باشد. وضعیت مالی ثابت می تواند سازمان را متقاعد کند که تامین کننده، توانایی بازسازی خود را دارد و می تواند شرایط را بهبود دهد.

مدیریتی: برای داشتن ارتباط مناسب و بلند مدت با تامین کننده سازمان بایستی از وضع مدیریتی تامین کننده آگاه باشد. مدیریت طولانی مدت و با ثبات لازمه افزایش ارتباطات تامین کننده با سازمان می باشد. سازمان بایستی نسبت به مدیریت تامین کننده اعتماد داشته باشد. همچنین سازمان بایستی مطمئن گردد که مدیران هر تامین کننده مسئول اصلی تامین کالاها و مواد هستند و کسان دیگری این وظیفه را بر عهده ندارند. سطح کیفیت، خدمت، و هزینه در هر سازمانی بستگی مستقیمی به توانایی مدیریت در شناسایی نیازها دارد.

توانایی تکنیکی: برای فراهم آوردن سازگاری بین محصولات و خدمات، و اطمینان از توسعه کیفیت محصول در طول زمان، سازمان بایستی از توانایی تکنیکی تامین کنندگان مطمئن باشد. این موضوع زمانی اهمیت بیشتری پیدا می کند که هدف از همکاری بین تامین کننده و سازمان فعالیت در حوزه های پیشرفته می باشد و یکی از فاکتورهای حیاتی تکنولوژی پیشرفته باشد. در نظر داشتن فاکتورهای تکنیکی باعث تشویق تامین کننده و مشوق وی برای ورود به بازارهای جهانی و گسترده می باشد. در بعضی از مواقع تکنولوژی پیشرفته در کشور تامین کننده وجود ندارد و نیازمند وارد کردن آن از نقاط دور دست و کشورهای دیگر هستیم.

منبع تامین کننده: منابع تامین کننده بایستی به مقداری باشد که از توسعه محصولات طرفداری گردد و این امر متوقف نشود. معیارهایی که در این ارتباط وجود دارند عبارتند از: تسهیلات، سیستمهای اطلاعاتی، سیستم آموزش و تعلیم کارکنان. زمانی که موضوع حضور در بازارهای بین المللی مطرح می گردد تامین کننده بایستی زیرساختهای صنعتی مناسبی داشته باشد. اگر سازمان می خواهد یک تامین کننده خارجی را انتخاب کند نیازمند آن می باشد که راه مطمئنی برای انتقال جریان مالی بین خود و تامین کننده پیدا کند. می توان از بعضی از روشهای خدمت دهی به مشتری بهره گیری نمود تا عملیات تولیدی تامین کننده را به صورت روز به روز کنترل نمود.

سیستمهای کنترل کیفیت: وجود سیستمهای موثر کنترل کیفیت (در فرایند تولیدی تامین کننده)، فاکتوری کلیدی می باشد. شاخصهای زیر مجموعه آن عبارتند از: تضمین کیفیت، کنترل فرایند، فرایند انتقال شکایتها، داشتن سیستمهای ISO9000 و سیستم گزارش دهی داخلی. سازمان به عنوان یک مشتری مایل می باشد که نیازمندیها و تواناییهای تامین کننده را ارزیابی کند.

جهانی سازی: استراتژی شرکت در ارتباط با تعیین منابع (در کشورها و مناطق گوناگون جهان) مزایا و معایبی دارد. گروه ارزیابی ریسک شرکت بایستی ریسکهای بالقوه (نظیر تغییر سیاستهای تامین کننده، حضور در بازارهای داخلی و یا خارجی) و نتایج و اثرات حاصل از آنها را مشخص کند.

2-6-2-2-  معیارهای عملکرد محصول

شما می توانید مطالب مشابه این مطلب را با جستجو در همین سایت بخوانید

شرکت می تواند با توجه کردن به شاخصهای عملکرد محصول خصوصیات مهم محصول خریداری شده را ارزیابی کند. تعیین دقیق این شاخصها بستگی به نوع محصول دارد. شرکت ممکن می باشد که خواستار مطالعه خصوصیات کالا (مطالعه انطباق) از جنبه های زیر باشد:

بهره گیری نهایی: کیفیت، وظیفه (سرعت، ظرفیت)، قابلیت اطمینان، قابلیت مقایسه، قابلیت دوام، خسارت، و تلورانس محصول، از دیدگاه بهره گیری نهایی مهم هستند.

حمل کردن محصول: حمل کردن، نیازمندیهای انبار کردن.

بهره گیری در ساخت و تولید: کیفیت، آزمایش کردن، قابل ساخت بودن، قابلیت رقابت، عملکرد در مصرف نهایی، شاخصهای مهم این بخش می باشند.

 متن فوق بخش هایی از این پایان نامه بود

لینک متن کامل پایان نامه فوق با فرمت ورد